Το Κάστρο στο Παράλιο Άστρος

Το κάστρο που βρίσκεται στη νότια κορυφή του λόφου και ονομάζεται «Νησί» χτίστηκε τη Μεσαιωνική περίοδο και αργότερα ανακαινίστηκε ως ένα ισχυρό αμυντικό συγκρότημα. Τον 18ο αιώνα, οι τρεις αδελφοί Ζαφειρόπουλοι, οι έμποροι που ζούσαν στο εξωτερικό, επέστρεψαν στην πατρίδα τους να αγωνιστούν για την ελληνική επανάσταση και έχτισαν τα σπίτια τους μέσα στο κάστρο. Η 5η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων έχει αποκαταστήσει τη ΒΔ πύλη, τη σκάλα που οδηγεί στην κεντρική πύλη, και τα ετοιμόρροπα τμήματα του περιβόλου.

Έπαυλη του Ηρώδη του Αττικού

Ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της Αρκαδίας είναι η Έπαυλη του Ηρώδου Αττικού στην Εύα Δολιανών Κυνουρίας, στην περιοχή της μονής Λουκούς όπου κατά την αρχαιότητα βρισκόταν το ιερό του Ασκληπιάδη Πολεμοκράτη. Η Εύα ήταν αρχαία κώμη της Κυνουρίας από την οποία σήμερα σώζονται ελάχιστα λείψανα   (θραύσματα κεραμικής κ.λ.π.).μερα σώζονται ελάχιστα λείψανα   (θραύσματα κεραμικής κ.λ.π.). Σήμερα η Έπαυλη του Ηρώδη Αττικού θεωρείται ένα από τα πλουσιώτερα αρχαιολογικά μνημεία της Ευρώπης. Ο πλούτος των αρχιτεκτονικών, γλυπτών και ψηφιδωτών της ευρημάτων είναι εκπληκτικός. Η Έπαυλη είναι ένα τεράστιο κτιριακό και πολεοδομικό συγκρότημα που ξεπερνά τα 20.000 τ.μ. Κτίστηκε σύμφωνα με τις αρχές της ρωμαϊκής αρχιτεκτονικής και πολεοδομίας. Η διάταξη μάλιστα των κτισμάτων της βρίσκεται σε χαρακτηριστική συμφωνία με τα κτίρια της βίλλας του αυτοκρτάτορα Ανδριανού στο Τίβολι, προς τον οποίο ο Ηρώδης θέλησε έτσι να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του για την αυτοκρατορική εύνοια που απολάμβανε. Ο αρχαιολογικός χώρος βρίσκεται λίγο μετά τα Κάτω Δολιανά, στα αριστερά του δρόμου για το Άστρος και ακριβώς απέναντι από τη Μονή Λουκούς. Ο χώρος της Έπαυλης περιλαμβάνει αίθριο (αυλή) που αποτελούσε το κέντρο της έπαυλης , τεχνητή τάφρο-ποταμό, τρεις στοές με εκπληκτικά ψηφιδωτά δάπεδα, εξέδρα, Μέγαρο και  λουτρικό συγκρότημα. Σώζονται ερείπια από την έπαυλη, υδραγωγείο με δύο τόξα σε πολύ καλή κατάσταση, ιερό των Νυμφών, θεμέλια οικοδομημάτων, ψηφιδωτά δάπεδα, κίονες και διάσπαρτο οικοδομικό υλικό. Η Έπαυλη εντοπίστηκε για πρώτη φορά το 1809 από τον ’γγλο περιηγητή Leake και ταυτίστηκε το 1909 από τον αρχαιολόγο Κ. Ρωμαίο. Τα πλούσια ευρήματα από την Έπαυλη εκτίθενται στα Αρχαιολογικά Μουσεια της Τρίπολης και του Άστρους ενώ άλλα παραμένουν σε αποθηκευτικούς χώρους του τελευταίου.

Παλαμήδι

Το Παλαμήδι είναι ένα πραγματικό αρχιτεκτονικό αριστούργημα, που στέκει αγέρωχο 216 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Σήμερα η πρόσβαση στο φρούριο είναι δυνατή είτε μέσω αυτοκινητόδρομου που καταλήγει στην ανατολική του πύλη είτε θα πρέπει να ανεβείτε όλες τις 999 σκάλες λαξευμένες στο βράχο. Η θέα από ψηλά εδώ είναι καταπληκτική! Αυτό το φρούριο χτίστηκε κατά τη διάρκεια της Ενετοκρατίας στις αρχές του 19ου αιώνα και αποτελείται από οκτώ προμαχώνες. Οι Ενετοί ονόμαζαν τους προμαχώνες από αρχαία ελληνικά ονόματα, όπως Λεωνίδας,  Μιλτιάδης, Αχιλλέας, Θεμιστοκλής, για να δώσουν έμφαση στην αντοχή του κάστρου. Το όμορφο εκκλησάκι του Αγίου Ανδρέα είναι κτισμένο μέσα στο κεντρικό προμαχώνα, που αποτελούσε το φρουραρχείο και ήταν ο αρτιότερα εξοπλισμένος. Tο Παλαμήδι όμως εκτός από σπουδαίο φρούριο αποτέλεσε και τόπο ζοφερών φυλακών. Tο 1833, στη διάρκεια της Aντιβασιλείας, φυλακίστηκε στον προμαχώνα του Mιλτιάδη πιθανότατα, ο Θεόδωρος Kολοκοτρώνης, με τη δήθεν κατηγορία της εσχάτης προδοσίας.

Μπούρτζι

Castello dello Soglio. Αυτό ήταν το πρώτο όνομα του ενετικού κάστρου που, μαζί με το Παλαμήδι, αποτελεί σήμα-κατατεθέν του Ναυπλίου. Οι περισσότεροι από εμάς το ξέρουμε ως Μπούρτζι, που στα τουρκικά σημαίνει «Νησί-φρούριο». Κατά τη διάρκεια της Ενετοκρατίας ήταν συνδεδεμένη με την Ακροναυπλία με μια τεράστια μεταλλική αλυσίδα που προστάτευε το λιμάνι και την πόλη από τους θαλάσσιους επιδρομείς. Στις αρχές του 1860 το Μπούρτζι  ήταν η πρώτη φυλακή του Κολοκοτρώνη. Επίσης εδώ φιλοξενήθηκε δις η ελληνική κυβέρνηση και εδώ έμεναν και οι δήμιοι του Παλαμηδίου. Το καλοκαίρι μπορείτε να φτάσετε στο φρούριο με το πλοίο που αναχωρεί τακτικά από το λιμάνι. Αν είστε αρκετά τυχεροί, μπορεί ακόμη και να είστε σε θέση να παρακολουθήσετε ένα από τα συναρπαστικά φεστιβάλ που λαμβάνουν χώρα στο νησάκι!

Ακροναυπλία

Η Ακροναυπλία  είναι βραχώδης χερσονησίδα που αποτελούσε στην αρχαιότητα την ακρόπολη του Ναυπλίου. Είναι το παλαιότερο τμήμα της πόλης του Ναυπλίου στην Ελλάδα. Μέχρι το δέκατο τρίτο αιώνα, ήταν μια πόλη από μόνη της. Η άφιξη των Βενετών και των Φράγκων τη μετέτρεψαν σε μέρος της οχύρωσης της πόλης. Αργότερα, μέρος του χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή.

Ολυμπία

Βρίσκεται περίπου μισή ώρα από το Ναύπλιο. Είναι ένα από τα σημαντικότερα ιερά του κόσμου. Εκεί έλαβε χώρα οι πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες το 776 π.Χ. προς τιμήν του Δία, ενώ η περιοχή πήρε το όνομά της από τον Όλυμπο, το οποίο ήταν το σπίτι των θεών. Ο Ναός του Διός στο κέντρο του ιερού θεωρήθηκε ως ένα από τα Επτά Θαύματα του Αρχαίου Κόσμου. Το ιερό, γνωστό ως Altis, αποτελείται από μια μη διατεταγμένη διάταξη των διαφόρων άλλων κτιρίων. Κλειστοί εντός του τεμένους (ιερό περίβολο) είναι ο Ναός της Ήρας, το Πελόπιο, και η περιοχή του βωμού, όπου έγιναν οι θυσίες. Ολυμπία ήταν επίσης γνωστός για το γιγαντιαίο ελεφαντόδοντο και χρυσό άγαλμα του Δία που βρισκόταν εκεί, γλυπτά του Φειδία, το οποίο ονομάστηκε ένα από τα Επτά Θαύματα του Αρχαίου Κόσμου από τον Αντίπατρο από τη Σιδώνα

Επίδαυρος

Η Επίδαυρος είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς αρχαιολογικούς χώρους στην Ελλάδα. Βρίσκεται στη βορειοανατολική πλευρά της Πελοποννήσου, στην περιοχή της Αργολίδας και είναι κυρίως διάσημη για το Αρχαίο Θέατρο της. Αυτό το θέατρο κατασκευάστηκε στα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ. για να φιλοξενήσει τις θρησκευτικές τελετουργικές εκδηλώσεις προς τιμήν του θεού Ασκληπιού, το κέντρο επούλωσης του οποίου βρισκόταν λίγα βήματα μακριά. Διάσημο για τη συμμετρία και την απίστευτη ακουστική, αυτό το κλασικό θέατρο περιβάλλεται από ένα καταπράσινο τοπίο και προσφέρει ωραία θέα προς την κοιλάδα. Το καλοκαίρι, φιλοξενεί παραστάσεις αρχαίου ελληνικού δράματος.

Αρχαία Τίρυνθα

Ο χαμηλός λόφος της Τίρυνθας, στο 8ο χιλιόμετρο του δρόμου Αργους-Ναυπλίου, κατοικήθηκε αδιάλειπτα από τη Νεολιθική εποχή μέχρι την ύστερη αρχαιότητα. Κατά τους προϊστορικούς χρόνους ο χώρος ήκμασε κυρίως κατά την πρώιμη και την ύστερη εποχή του Χαλκού. Στη δεύτερη φάση της Πρωτοελλαδικής εποχής (2700-2200 π.Χ.) πρέπει να υπήρχε εδώ ένα σημαντικό κέντρο με πυκνή κατοίκηση και ένα μοναδικής κατασκευής κυκλικό κτήριο, διαμέτρου 27 μ., στην κορυφή του λόφου. Κατά την ύστερη εποχή του Χαλκού ο λόφος οχυρώνεται σταδιακά και περιβάλλει μέσα στα «κυκλώπεια» τείχη του το ανακτορικό συγκρότημα καθώς και άλλα κτήρια που χρησιμοποιούνται κυρίως από την άρχουσα τάξη ως λατρευτικοί χώροι, αποθήκες και εργαστήρια αλλά και ως κατοικίες. Κατά τους ιστορικούς χρόνους η Τίρυνθα, παρότι πρέπει να είχε τη μορφή μιας οργανωμένης πολιτικής κοινότητας, δεν μπόρεσε να συναγωνιστεί το Άργος, το οποίο και την κατέστρεψε στο πρώτο μισό του 5ου αιώνα εξορίζοντας τους κατοίκους της. Το μέγεθος των ογκολίθων που χρησιμοποιήθηκαν προκάλεσε την απορία και το θαυμασμό ήδη στην αρχαιότητα, γεγονός που αντικατοπτρίζεται άμεσα στο μύθο των κυκλώπων. Οι ογκόλιθοι ζυγίζουν πολλούς τόνους που ούτε ζεύγος ημιόνων δεν ήταν σε θέση να μετακινήσει τον μικρότερο από αυτούς.

Μυκήνες

Xωριό χτισμένο κοντά στην ομώνυμη αρχαία πόλη. Σύμβολο της ηρωικής Eλλάδας με παγκόσμια φήμη και ακτινοβολία, οι «πολύχρυσες» Mυκήνες περιβάλλονται από το μαγικό πέπλο του μύθου των Aτρειδών, τις περιπέτειες των οποίων ιστορούν οι αρχαίοι τραγικοί. Σύμφωνα με τη μυθική παράδοση, ιδρυτής και πρώτος βασιλιάς των Μυκηνών υπήρξε ο Περσέας, γιος του Δία και της Δανάης. Ο λόφος των Μυκηνών κατοικήθηκε από τη Νεολιθική Περίοδο. Η πόλη, που γνώρισε την ύψιστη ακμή της κατά την Ύστερη Εποχή του Χαλκού, υπήρξε το σημαντικότερο κέντρο του μυκηναϊκού πολιτισμού, ο οποίος επεκτάθηκε σε ολόκληρη σχεδόν την ελληνική χερσόνησο αλλά και εκτός αυτής κατά το διάστημα 1600-1100 π.Χ. Οι Μυκήνες κατοικήθηκαν ώς το 468 π.Χ., όταν καταλήφθηκαν από τους Αργείους. Η ακρόπολη επανακατοικήθηκε τον 3ο αι. π.Χ. Πάντως, ο χώρος είχε εγκαταλειφθεί αρκετά πριν τον επισκεφθεί ο Παυσανίας (2ος αι. μ.Χ.). O σύγχρονος οικισμός έχει 422 κατοίκους. Aπέχει 24 χλμ B από το Nαύπλιο.

Μυκηναϊκή Ακρόπολη της Μιδέας

Η εξέχουσα θέση της Μιδέας μεταξύ των Μυκηναϊκών κέντρων της Αργολίδας έχει με έμφαση τονισθεί από τους ερευνητές του Μυκηναϊκού πολιτισμού. Η Μιδέα θεωρείται ως η τρίτη σε σημασία οχυρωμένη Μυκηναϊκή Ακρόπολη της Αργολίδας, μετά τις Μυκήνες και την Τίρυνθα. Η κυκλώπεια οχύρωσή της, τα ευρήματα των πρόσφατων ανασκαφών, η θέση της στη μυθολογία και η σύνδεσή της με το πλούσιο Μυκηναϊκό νεκροταφείο στα γειτονικά Δενδρά, την κατατάσσουν στα μεγάλα Μυκηναϊκά κέντρα της Ηπειρωτικής Ελλάδας. Η Ακρόπολη έχει κτισθεί στην κορυφή ενός κωνικού λόφου, που βρίσκεται σε υψόμετρο 270μ. από την επιφάνεια της θάλασσας και 170μ. από την γύρω περιοχή. Βρίσκεται στο μέσον περίπου της απόστασης μεταξύ Μυκηνών και Τίρυνθος και δεσπόζει στις ανατολικές παρυφές της Αργολικής πεδιάδας. Η στρατηγική της θέση με την απεριόριστη θέα παρείχε τη δυνατότητα ελέγχου ολόκληρης της πεδιάδας και του Αργολικού κόλπου. Σ’ αυτό οφείλεται κυρίως η εξέλιξη και η ακμή της Μιδέας κατά τη Μυκηναϊκή εποχή.

Μυκηναϊκό Νεκροταφείο Δενδρών

To μυκηναϊκό νεκροταφείο των Δενδρών εκτείνεται στη νοτιοδυτική πλαγιά ενός χαμηλού λόφου, δυτικά της μυκηναϊκής Ακρόπολης της Μιδέας. Το ανασκαμμένο τμήμα του περιλαμβάνει ένα θολωτό και δεκαέξι θαλαμωτούς τάφους. Οι ανασκαφές στο χώρο άρχισαν την άνοιξη του 1926 από τον Σουηδό αρχαιολόγο Axel W. Persson. Το νεκροταφείο των Δενδρών είναι ένα από τα πλουσιότερα μυκηναϊκά νεκροταφεία της Πελοποννήσου. Όπως βεβαιώνουν τα ευρήματα, ήταν σε συνεχή χρήση από το 1500 έως το 1180 π.Χ. Πρέπει δε να ανήκε σε ένα σημαντικό μυκηναϊκό κέντρο, πιθανώς τη γειτονική Μιδέα. Τα κινητά ευρήματα του μυκηναϊκού νεκροταφείου των Δενδρών φυλάσσονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ναυπλίου και στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.

Panagiotis FiliopoulosΙστορικά Μνημεία & Αξιοθέατα